مشاهده یادداشت خصوصی

مطلب زیرازکتیبه وکامنت کتیبه ی دوست عزیزم فرگل درکلوب دات کام استفاده شده. اینم آیدی کلوبشون:   fargol_000

مداد به دست میگیرم ...

صفحه ی سفید کاغذ ..

می خواهم از تو نقشی بکشم !...

چشم چشم دو ابرو ...

تا همین جا کافی ست !...

می نشینم سیر..

نگاهـت میکنم !..

http://www.cloob.com/profile/memoirs/one/username/assalma/memid/3073968

تو سیبی سرخ بودی تکه تکه ماهی‌ات کردند 

به دریا دل زدی و رودها همراهی‌ات کردند

مکافات رفیق نیمه‌ی راهت شدن این است

ببینم پیش چشمم، چشم‌هایی راهی‌ات کردند

تو را با سطل از چاه سیاهی در نیاوردند

 تو سهم آسمان بودی‌، کبوتر چاهی‌ات کردند

بگو هر شاخه سیبی بر سر تو، سنگ می‌کوبید

بگو بالابلندان، رحم  بر کوتاهی‌ات کردند؟

تو را باب دل منقار  زاغک‌ها درآوردند

سرشتت کوه بود اما مترسک‌کاهی‌ات کردند

شیما شاهسواران احمدی

http://shimaahmadi.blogfa.com/

شعردیگرازهمین وبلاگ درادامه مطلب موجود است.

زندگی یعنی من، زندگی یعنی تو، زندگی یعنی ما، و یکی گشتن با همه ی آنچه که هست، مثل دریا با رود، مثل آتش با دود، و خدا را دیدن، واز او پرسیدن، راز این عشق که میسوزاند، همه ی هستی ما را هر دم..

..........................................

قطار می رود.....تو می روی
تمام ایستگاه می رود
و من چقدر ساده ام...
که سال های سال
در انتظار تو
کنار این قطار رفته ایستا ده ام
و همچنان
به نرده های ایستگاه
تکیه داده ام !!!

 
...............................

می خواهم با کسی رهسپار شوم که دوستش می دارم

نمی خواهم بهای این همراهی را با حساب و کتاب بسنجم

یا در اندیشه ی خوب و بدش باشم .

نمی خواهم بدانم دوستم می دارد یا نه

می خواهم بروم با او که دوستش می دارم.

................................................
ما را، ز فهمیدن عشق ،غافل کردند

فهمیدن عشق را ،چه مشکل کردند

انگار کسی به فکر ماهیها ، نیست

سهراب ! بیا که آب را گل کردند

شعرزیر یه داستان شنیدنی هم دارد اما بدلیل نداشتن وقت ازنوشتن آن صرف نظر می کنم فقط خودشعررا نوشتم وآن را تقدیم می کنم به دوست عزیزودوست داشتنی ام آقای ابراهیم انصاری.امیدوارم با روحیه مطایبه گری که داردباخواندن این شعر،ازباب ادخال سرورفی قلوب مومنین، شکوفه خنده را روی لبهای دوستانش بنشاند.

خواهم اندرتو کنم ای بت پاکیزه خصال   نظرازمنظرخوبی شب روزومه وسال

خفته باشی توومن میزده باشم همه شب   بوسه ها برکف پای تو ولکن به خیال

یادداری که تورا شب به سحرمی کردم    صد دعاازدل پردردوپریشان احوال

ای که برپشت تو افتادن جنبش چه خوش است کاکل مشک فشان ازطرف بادشمال

غرق شد تابه پرالقصه که نتوان بکشید  تیرمژگان که زدی بردل ریشم فی الحال

طوسی خسته اگردرتونهد منع مکن        نام معشوقی وعاشق کشی وحسن وجمال

مادرت خان کرم بودوبدادازپس وپیش     به فقیران لب نان وبه اسیران زرومال.